 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Mittellosigkeit |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Armut |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Mangel |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Klemme |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Misslichkeit |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Verlegenheit |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Beschränktheit |  |
 | angustia, angustiae f (meist Pl.: angustiae, angustiārum ) |
Engherzigkeit |  |
| | animō careō |
habe keinen Mut | |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
bin entblößt |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
enthalte mich |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
mache keinen Gebrauch |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
entbehre |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
ermangele |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
verzichte |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
vermisse |  |
 | carēre, careō, caruī, caritūrus |
habe nicht |  |
| | culpā vacō |
bin frei von Schuld | |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
mangele |  |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
fehle |  |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
nehme ab |  |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
gehe zur Neige |  |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
reiche nicht (mehr) aus |  |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
gehe aus |  |
 | dēficere, dēficiō, dēfēcī, dēfectum |
bleibe aus |  |
 | egēns, egentis |
elend |  |
 | egēns, egentis |
bedürftig |  |
 | egēns, egentis |
darbend |  |
 | egēns, egentis |
sehr arm |  |
 | egēre, egeō, eguī |
bin dürftig |  |
 | egēre, egeō, eguī |
darbe |  |
 | egēre, egeō, eguī |
leide Mangel |  |
 | egēre, egeō, eguī |
muss entbehren |  |
 | egēre, egeō, eguī |
besitze nicht |  |
 | egēre, egeō, eguī |
vermisse |  |
 | egēre, egeō, eguī |
sehne mich |  |
 | egēre, egeō, eguī (+ Abl.) |
verlange nach etw. |  |
| | egeō auctoritāte |
habe keine Autorität | |
| | egeō pāne |
verlange nach Brot | |
| | egeō pecūniā |
habe Geld nötig | |
 | egestās, egestātis f |
Dürftigkeit |  |
 | egestās, egestātis f |
bittere Armut |  |
 | egestās, egestātis f |
Mangel |  |
 | indigentia, indigentiae f |
Bedürfnis |  |
 | indigentia, indigentiae f |
Ungenügen |  |
 | indigentia, indigentiae f |
Mangel |  |
 | indigentia, indigentiae f |
Armut |  |
 | indigēre, indigeō, indiguī (+ Abl.) |
bedarf |  |
 | indigēre, indigeō, indiguī (+ Abl.) |
bedarf |  |
 | indigēre, indigeō, indiguī (+ Abl.) |
habe Mangel an etw. |  |
 | indigēre, indigeō, indiguī (+ Abl.) |
habe etw. nötig |  |
 | indigēre, indigeō, indiguī (+ Abl.) |
brauche etw. |  |
 | indigēre, indigeō, indiguī (+ Inf.) |
es verlangt mich (zu...) |  |
 | indiguus, indigua, indiguum (+ Gen.) |
bedürftig (nach etw.) |  |
 | inopia, inopiae f |
Mittellosigkeit |  |
 | inopia, inopiae f |
Mangel |  |
 | inopia, inopiae f |
Armut |  |
 | inopia, inopiae f |
Not |  |
 | inopia, inopiae f |
Hilflosigkeit |  |
 | inopia, inopiae f |
Ratlosigkeit |  |
 | inops, inopis (Abl. Sgl. meist inopi) |
mittellos |  |
 | inops, inopis (Abl. Sgl. meist inopi) |
arm |  |
 | inops, inopis (Abl. Sgl. meist inopi) |
armselig |  |
 | inops, inopis (Abl. Sgl. meist inopi) |
dürftig |  |
 | inops, inopis (Abl. Sgl. meist inopi) |
ohnmächtig |  |
 | inops, inopis (Abl. Sgl. meist inopi) |
unvermögend |  |
 | mendīcus, mendīca, mendīcum |
bettelarm |  |
 | mendīcus, mendīca, mendīcum |
armselig |  |
 | mendīcus, mendīca, mendīcum |
erbettelt |  |
 | mendīcus, mendīca, mendīcum |
bettlerisch |  |
 | mendīcus, mendīcī m |
Bettler |  |
 | mendīcus, mendīcī m |
Lump |  |
| | mihi celerī auxiliō opus est |
benötige schnelle Hilfe | |
| | mihi opus est (+ Abl.) |
benötige (etw.) | |
| | multa mihi opus sunt |
habe vieles nötig | |
| | nōn dēficiente crumēnā |
mit hinreichenden Mitteln | |
| | opus est |
es ist nötig | |
| | opus est |
es ist notwendig | |
 | pauper, pauperis |
arm |  |
 | pauper, pauperis |
unbemittelt |  |
 | pauper, pauperis |
ärmlich |  |
 | pauper, pauperis |
mäßig |  |
 | paupertās, paupertātis f |
Armut |  |
 | paupertās, paupertātis f |
Dürftigkeit |  |
 | paupertās, paupertātis f |
Mangel |  |
 | paupertās, paupertātis f |
Not |  |
 | pēnūria, pēnūriae f (cf. πεῖνα) |
Mangel |  |
 | supervacāneus, supervacānea, supervacāneum |
überflüssig |  |
 | supervacāneus, supervacānea, supervacāneum |
überzählig |  |
 | supervacāneus, supervacānea, supervacāneum |
unnötig |  |
 | supervacāneus, supervacānea, supervacāneum |
unnütz |  |
 | supervacuus, supervacua, supervacuum |
überflüssig |  |
 | supervacuus, supervacua, supervacuum |
unnütz |  |
 | supervacuus, supervacua, supervacuum |
unnötig |  |
 | supervacuus, supervacua, supervacuum |
nutzlos |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin frei (von etw.) |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
entbehre etw. |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bleibe fern von etw. |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin leer (von etw.) |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin ledig |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin ohne etw. |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin unbesetzt |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin herrenlos |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin unbewohnt |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
bin entblößt |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
habe freie Zeit (für) |  |
 | vacāre, vacō, vacāvī, vacātum |
widme mich (einer Sache) |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
leer |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
ledig |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
entblößt |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
frei |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
unbeschäftigt |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
zugänglich |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
schutzlos |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
wertlos |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
überflüssig |  |
 | vacuus, vacua, vacuum |
unnütz |  |
| | vīrēs mē dēficiunt |
die Kräfte versagen mir | |