| | ad cēnam invītō |
lade zum Essen ein | |
| | ad cēnam vocō |
lade zum Essen ein | |
 | alimentum, alimentī n |
Ernährung |  |
 | alimentum, alimentī n |
Nahrungsmittel |  |
 | almus, alma, almum |
nährend |  |
 | almus, alma, almum |
Segen spendend |  |
 | alere, alō, aluī, altum (alitum) |
ernähre |  |
 | alere, alō, aluī, altum (alitum) |
unterhalte |  |
 | cēna, cēnae f (coena, coenae f) |
Hauptmahlzeit |  |
 | cēnāre, cēnō, cēnāvī, cēnātum |
speise |  |
 | cēnāre, cēnō (coenō), cēnāvī, cēnātum |
esse zu Mittag |  |
 | cibāria, cibāriōrum n |
Proviant |  |
 | cibāria, cibāriōrum n |
Lebensmittel |  |
 | cibāria, cibāriōrum n |
Nahrung |  |
| | cibō abstineō |
enthalte mich der Speise | |
| | cibum sūmō |
nehme Speise zu mir | |
 | cibus, cibī m |
Speise |  |
 | colere, colō, coluī, cultum |
verpflege |  |
 | comedere, comedō, comēdī, comēsum |
fresse |  |
 | comedere, comedō, comēdī, comēsum |
verzehre |  |
 | convīva, convīvae m |
Gast |  |
 | convīva, convīvae m |
Tischgenosse |  |
 | convīvium, convīviī n |
Gastmahl |  |
 | convīvium, convīviī n |
Tischgesellschaft |  |
| | cūrātus et prānsus |
zum Aufbruch bereit | |
 | dēvorāre, dēvorō, dēvorāvī, dēvorātum |
verschlinge |  |
 | edāx, edācis |
gefräßig |  |
 | edere, edō, ēdī ēsum |
esse |  |
 | epulae, epulārum f |
Gerichte (Menus) |  |
 | epulae, epulārum f |
Speisen |  |
 | epulārī, epulor, epulātus sum |
schmause |  |
 | epulārī, epulor, epulātus sum |
speise |  |
 | epulum, epulī n |
Festmahl |  |
 | ēsca, ēscae f |
Fraß |  |
 | ēsca, ēscae f |
Speise |  |
 | ēsculentus, ēsculenta, ēsculentum |
essbar |  |
 | ēsurīre, ēsurio, ēsurīvī (ēsuriī), ēsurītum, ēsurītūrus |
hungere |  |
 | ēsurīre, ēsurio, ēsurīvī (ēsuriī), ēsurītum, ēsurītūrus |
verlange zu essen |  |
| | famem sēdō |
stille meinen Hunger | |
 | famēs, famis f |
Verlangen nach Essen |  |
 | famēs, famis f |
Hunger |  |
 | iantāculum, iantāculī n |
(erstes) Frühstück |  |
| | iēiūnium pascō |
stille meinen Hunger | |
 | iēiūnium, iēiūniī n |
Hunger |  |
 | iēiūnium, iēiūniī n |
Fasten |  |
 | iēiūnus, iēiūna, iēiūnum |
hungrig |  |
 | iēiūnus, iēiūna, iēiūnum |
nüchtern |  |
 | iēiūnus, iēiūna, iēiūnum |
mit leerem Magen |  |
 | iēiūnus, iēiūna, iēiūnum |
durstig |  |
 | ientāculum, ientāculī n |
(erstes) Frühstück |  |
 | ientāre, ientō ientāvī (iantāre, iantō iantāvī) |
frühstücke |  |
 | inedia, inediae f |
Hungern |  |
 | inedia, inediae f |
Fasten |  |
 | insatiābilis, insatiābile |
unersättlich |  |
| | inter cēnam |
bei Tisch | |
 | mandere, mandō, mandī, mānsum |
beiße |  |
 | mandere, mandō, mandī, mānsum |
esse |  |
 | mandere, mandō, mandī, mānsum |
kaue |  |
 | mandūcāre, mandūcō, mandūcāvī, mandūcātum |
kaue |  |
 | mandūcāre, mandūcō, mandūcāvī, mandūcātum |
esse |  |
 | mandūcus, mandūcī m |
Vielfraß |  |
 | nūtrīmentum, nūtrīmentī n |
Nahrung |  |
 | nūtrīmentum, nūtrīmentī n |
Nahrungsmittel |  |
 | nūtrīre, nūtriō, nūtrīvī, (nūtriī), nūtrītum |
säuge |  |
 | nūtrīre, nūtriō, nūtrīvī, (nūtriī), nūtrītum |
nähre |  |
 | nūtrīre, nūtriō, nūtrīvī, (nūtriī), nūtrītum |
ziehe auf |  |
 | prandēre, prandeō, prandī, prānsum |
frühstücke |  |
 | prandium, prandiī n |
(zweites) Frühstück |  |
| | prānsus, pōtus |
voll gefressen, voll gesoffen | |
 | prānsus, prānsa, prānsum |
einer, der gefrühstückt hat |  |
 | satietās, satietātis f |
Übersättigung |  |
 | satietās, satietātis f |
Sättigung |  |
 | satiāre, satiō, satiāvī, satiātum |
sättige |  |
 | satiāre, satiō, satiāvī, satiātum |
übersättige |  |
 | satur, satura, saturum |
satt |  |
 | saturitās, saturitātis f |
Sattheit |  |
 | saturāre, saturō, saturāvī, saturātum |
sättige |  |
 | saturāre, saturō, saturāvī, saturātum |
stille ein Bedürfnis |  |
 | spīna, spīnae f |
Zahnstocher |  |
 | vescī, vescor |
lebe (von) |  |
 | vescī, vescor |
genieße |  |
 | vescī, vescor |
ernähre mich |  |
| | vīctus atque cultus |
Lebensunterhalt und Lebensweise | |
| | vīctūs cottidiānus |
tägliches Brot | |
 | vīctus, vīctūs m |
Lebensunterhalt |  |
 | vīctus, vīctūs m |
Kost |  |