 | ēdīcere, ēdīcō, ēdīxī, ēdictum |
setze fest |  |
 | ēdīcere, ēdīcō, ēdīxī, ēdictum |
befehle |  |
 | ēdīcere, ēdīcō, ēdīxī, ēdictum |
bestimme |  |
 | ēdīcere, ēdīcō, ēdīxī, ēdictum |
mache bekannt |  |
 | ēdīcere, ēdīcō, ēdīxī, ēdictum |
verordne |  |
| | fīliō domō interdīcō |
verbiete dem Sohn das Haus | |
 | imperātor, imperātōris m |
Feldherr |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Kaiser (in Rom) |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Gewalthaber |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Gebieter |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Herrscher |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Vorgesetzter |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Befehlshaber |  |
 | imperātor, imperātōris m |
Oberbefehlshaber |  |
 | imperātum, imperātī n |
Gebot |  |
 | imperātum, imperātī n |
Befehl |  |
 | imperiōsus, imperiōsa, imperiōsum |
tyrannisch |  |
 | imperiōsus, imperiōsa, imperiōsum |
herrschend |  |
 | imperiōsus, imperiōsa, imperiōsum |
gebietend |  |
 | imperiōsus, imperiōsa, imperiōsum |
mächtig |  |
 | imperiōsus, imperiōsa, imperiōsum |
gebieterisch |  |
 | imperiōsus, imperiōsa, imperiōsum |
herrisch |  |
 | imperitāre, imperitō, imperitāvī, imperitātum |
befehle |  |
 | imperitāre, imperitō, imperitāvī, imperitātum |
befehlige |  |
 | imperitāre, imperitō, imperitāvī, imperitātum |
beherrsche |  |
 | imperitāre, imperitō, imperitāvī, imperitātum |
gebiete |  |
 | imperium, imperiī n |
Befehl |  |
 | imperium, imperiī n |
Machtspruch |  |
 | imperium, imperiī n |
Gebot |  |
 | imperium, imperiī n |
Auftrag |  |
 | imperium, imperiī n |
Anordnung |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
herrsche |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
trage auf |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
erlege auf |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
ordne die Lieferung von etw. an |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
beherrsche |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
ordne an |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
gebiete |  |
 | imperāre, imperō, imperāvī, imperātum |
befehle |  |
 | interdīcere, interdīcō, interdīxī, interdictum |
verbiete |  |
 | interdīcere, interdīcō, interdīxī, interdictum |
untersage |  |
 | interdictum, interdictī n |
Einspruch |  |
 | interdictum, interdictī n |
Verbot |  |
 | iubēre, iubeō, iussī, iussum |
lasse (tun) |  |
 | iubēre, iubeō, iussī, iussum |
heiße |  |
 | iubēre, iubeō, iussī, iussum |
befehle |  |
 | iubēre, iubeō, iussī, iussum |
ordne an |  |
 | iubēre, iubeō, iussī, iussum |
gebiete |  |
 | iubēre, iubeō, iussī, iussum |
erlege auf |  |
| | iussū |
auf Geheiß | |
| | iussū |
auf Befehl | |
 | iussum, iussī n |
Beschluss (einer Versammlung) |  |
 | iussum, iussī n |
Geheiß |  |
 | iussum, iussī n |
Befehl |  |
 | iussum, iussī n |
Verordnung |  |
 | mandātum, mandātī n |
Weisung |  |
 | mandātum, mandātī n |
Befehl |  |
 | mandātum, mandātī n |
Auftrag |  |
 | mandāre, mandō, mandāvī, mandātum |
beauftrage |  |
 | mandāre, mandō, mandāvī, mandātum |
befehle |  |
 | mandāre, mandō, mandāvī, mandātum |
bestelle |  |
 | mandāre, mandō, mandāvī, mandātum |
benachrichtige |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Regel |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Vorschrift |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Anweisung |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Befehl |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Erinnerung |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Lehre |  |
 | praeceptum, praeceptī n |
Verordnung |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
weise im voraus an |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
schreibe vor |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
rate (rate an) |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
schlage vor |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
lege ans Herz |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
befehle |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
verfüge |  |
 | praecipere, praecipiō, praecēpī, praeceptum |
belehre |  |
 | praescrībere, praescrībō, praescrīpsī, praescrīptum |
schärfe ein |  |
 | praescrībere, praescrībō, praescrīpsī, praescrīptum |
schreibe vor |  |
 | praescrībere, praescrībō, praescrīpsī, praescrīptum |
bestimme |  |
 | praescrībere, praescrībō, praescrīpsī, praescrīptum |
verordne |  |
 | praescrībere, praescrībō, praescrīpsī, praescrīptum |
befehle |  |
 | praescrībere, praescrībō, praescrīpsī, praescrīptum |
gebiete |  |
 | praescrīptiō, praescrīptiōnis f |
Vorschrift |  |
 | praescrīptiō, praescrīptiōnis f |
Verordnung |  |
 | praescrīptum, praescrīptī n |
Regel |  |
 | praescrīptum, praescrīptī n |
Verordnung |  |
 | praescrīptum, praescrīptī n |
Vorschrift |  |
 | vetāre, vetō, vetuī, vetitum |
verbiete |  |
 | vetāre, vetō, vetuī, vetitum |
erlaube nicht |  |
 | vetāre, vetō, vetuī, vetitum |
verhindere |  |
 | vetāre, vetō, vetuī, vetitum |
lasse nicht geschehen |  |
 | vetāre, vetō, vetuī, vetitum |
lasse nicht zu |  |
 | vetāre, vetō, vetuī, vetitum |
widerrate |  |