 | abruptus, abrupta, abruptum |
abschüssig |  |
 | abruptus, abrupta, abruptum |
schroff |  |
 | acclīvis, acclīve |
ansteigend |  |
 | acclīvis, acclīve |
sich erhebend |  |
 | acclīvitās, acclīvitātis f |
Steigung |  |
 | acclīvitās, acclīvitātis f |
Erhebung |  |
 | adaequāre, adaequō, adaequāvī, adaequātum |
mache gleich |  |
 | adaequāre, adaequō, adaequāvī, adaequātum |
ebene ein |  |
 | aequāre, aequō, aequāvī, aequātum |
mache gleich |  |
 | aequāre, aequō, aequāvī, aequātum |
ebene ein |  |
 | angustiae, angustiārum f |
Enge |  |
 | angustiae, angustiārum f |
Engpass |  |
 | antrum, antrī n. (ἄντρον) |
Höhle |  |
 | antrum, antrī n. (ἄντρον) |
Grotte |  |
 | ārea, āreae f |
Fläche |  |
 | ārea, āreae f |
freier Platz |  |
 | arēna, arēnae f (harēna, harēnae f) |
Sand |  |
 | arēna, arēnae f (harēna, harēnae f) |
Sandwüste |  |
 | arēna, arēnae f (harēna, harēnae f) |
Kampfplatz |  |
 | arēnōsus, arēnōsa, arēnōsum |
sandig |  |
| | bestia terrestris |
Landtier | |
 | cacūmen, cacūminis n |
Gipfel |  |
 | cacūmen, cacūminis n |
Spitze |  |
 | cacūmen, cacūminis n |
Kuppe |  |
 | campester, campestris, campestre |
in der Ebene |  |
| | campus Mārtius |
Marsfeld | |
 | campus, campī m (cf. κῆπος) |
Niederung |  |
 | campus, campī m (cf. κῆπος) |
Feld |  |
 | caverna, cavernae f |
Höhle |  |
 | caverna, cavernae f |
Grotte |  |
 | clīvus, clīvī m |
Abhang |  |
 | clīvus, clīvī m |
Hügel |  |
 | collīnus, collīna, collīnum |
zum Hügel gehörig |  |
 | collīnus, collīna, collīnum |
am Hügel gelegen |  |
| | collis lēniter acclīvis |
sanft ansteigender Hügel | |
 | collis, collis m |
Anhöhe |  |
 | collis, collis m |
Hügel |  |
 | dēclīvis, dēclīve |
abfallend |  |
 | dēclīvis, dēclīve |
geneigt |  |
 | dēclīvitās, dēclīvitātis f |
Abhang |  |
 | dēclīvitās, dēclīvitātis f |
Neigung |  |
 | dēmissus, dēmissa, dēmissum |
niedrig gelegen |  |
 | ēminēre, ēmineō, ēminuī |
stehe hervor |  |
 | ēminēre, ēmineō, ēminuī |
rage heraus |  |
 | faucēs, faucium f |
Schlucht |  |
 | faucēs, faucium f |
Kluft |  |
| | humī iaceō |
liege auf dem Boden | |
| | humilī locō nātus |
von niedriger Herkunft | |
 | humilis, humile |
niedrig |  |
 | humilis, humile |
tiefgestellt |  |
 | humilitās, humilitātis f |
Niedrigkeit (nach Höhe und Stand) |  |
 | humilitās, humilitātis f |
Erniedrigung |  |
 | humilitās, humilitātis f |
Niedergeschlagenheit |  |
| | humō surgō |
erhebe mich vom Boden | |
 | humus, humī f (χθών) |
Erde |  |
 | humus, humī f (χθών) |
Erdboden |  |
| | in humum proiciō |
werfe auf den Boden | |
 | inīquus, inīqua, inīquum |
uneben |  |
 | iugum, iugī n (ζυγόν) |
Bergrücken |  |
 | iugum, iugī n (ζυγόν) |
Bergjoch |  |
 | līmus, līmī m (cf. λείβω, λίμνη) |
Schlamm |  |
| | loca palūstria |
Sumpfgelände | |
 | lūcus, lūcī m |
(heiliger) Hain |  |
 | lūcus, lūcī m |
Wäldchen |  |
 | lutum, lutī n (cf. λῦμα) |
Lehm |  |
 | lutum, lutī n (cf. λῦμα) |
Dreck |  |
 | lutum, lutī n (cf. λῦμα) |
Schmutz |  |
 | mediterrāneus, mediterrānea, mediterrāneum |
mitten im Land befindlich |  |
 | mediterrāneus, mediterrānea, mediterrāneum |
binnenländisch |  |
 | mediterrāneus, mediterrānea, mediterrāneum |
fern vom Meer |  |
 | mōns, montis m |
Berg |  |
 | montānus, montāna, montānum |
auf Bergen (Gebirgen) befindlich |  |
 | montuōsus, montuōsa, montuōsum (montōsus) |
gebirgig |  |
 | nemorōsus, nemorōsa, nemorōsum |
waldreich |  |
 | nemorōsus, nemorōsa, nemorōsum |
dicht belaubt |  |
 | nemus, nemoris n |
Wald |  |
 | nemus, nemoris n |
Gehölz |  |
 | nemus, nemoris n |
Hain |  |
 | nemus, nemoris n |
Park |  |
 | palūs, palūdis f |
Sumpf |  |
 | palūs, palūdis f |
Pfuhl |  |
 | palūster, palūstris, palūstre |
sumpfig |  |
 | plānitiēs, plānitiēī f |
Fläche |  |
 | plānitiēs, plānitiēī f |
Ebene |  |
 | praeceps, praecipitis |
nach vorn stürzend |  |
 | praeceps, praecipitis |
abschüssig |  |
 | prōclīvis, prōclīve |
abschüssig |  |
 | prōclīvis, prōclīve |
geneigt |  |
 | prōclīvitās, prōclīvitātis f |
Abhang |  |
 | prōclīvitās, prōclīvitātis f |
Neigung |  |
 | prōmunturium, prōmunturiī n |
Bergvorsprung |  |
 | prōmunturium, prōmunturiī n |
Vorgebirge |  |
 | prōmunturium, prōmunturiī n |
Kap |  |
 | prōnus, prōna, prōnum |
vorwärts geneigt |  |
 | prōnus, prōna, prōnum |
sich absenkend |  |
 | pulvis, pulveris m |
Staub |  |
 | pulvis, pulveris m |
Kampfplatz |  |
 | rūpēs, rūpis f |
(steile) Felswand |  |
 | rūpēs, rūpis f |
Klippe |  |
 | saltus, saltūs m [2] |
Waldgebirge |  |
 | saltus, saltūs m [2] |
Bergwald |  |
 | silva, silvae f |
Wald |  |
 | silva, silvae f |
Forst |  |
 | silvāticus, silvātica, silvāticum |
zum Wald gehörig |  |
 | silvāticus, silvātica, silvāticum |
wild wachsend |  |
 | silvestris, silvestre |
waldig |  |
 | silvestris, silvestre |
im Wald lebend |  |
| | solō adaequō |
mache dem Erdboden gleich | |
| | solō aequō |
mache dem Erdboden gleich | |
 | solum, solī n |
Grund |  |
 | solum, solī n |
Boden |  |
 | solum, solī n |
Unterlage |  |
 | specus, specūs m |
Höhle |  |
 | specus, specūs m |
Grotte |  |
 | spēlunca, spēluncae f |
Höhle |  |
 | spēlunca, spēluncae f (σπήλυγξ) |
Grotte |  |
| | sub radīcibus montis |
am Fuße des Berges | |
 | subiecta, subiectōrum n |
Niederungen |  |
| | summus mōns |
Berggipfel | |
 | supīnus, supīna, supīnum |
zurückgelehnt |  |
 | supīnus, supīna, supīnum |
rücklings |  |
| | terra continēns |
Festland | |
| | terrā marīque |
zu Land und zu Wasser | |
 | terra, terrae f |
Land |  |
 | terra, terrae f |
Landschaft |  |
| | terrae mōtus |
Erdbeben | |
 | terrēnus, terrēna, terrēnum |
aus Erde bestehend |  |
 | terrēnus, terrēna, terrēnum |
irden |  |
 | terrestris, terrestre |
irdisch |  |
 | terrestris, terrestre |
auf dem Land befindlich |  |
 | tumulus, tumulī m |
Hügel |  |
 | tumulus, tumulī m |
Bodenschwelle |  |
 | tumulus, tumulī m |
Erdhaufen |  |
 | vallis, vallis f (vallēs, vallis f) |
Tal |  |