| | animum dēspondeō |
werde ganz mutlos | |
 | caelebs, caelibis |
unvermählt |  |
 | caelebs, caelibis |
ehelos |  |
| | cēna nūptiālis |
Hochzeitsschmaus | |
 | coemptiō, coemptiōnis f |
Aufkauf |  |
 | coemptiō, coemptiōnis f |
Zusammenkaufen |  |
 | coemptiō, coemptiōnis f |
Kaufehe |  |
 | cōnfarreātiō, cōnfarreātiōnis f |
Konfarreation |  |
 | coniugālis, coniugāle |
ehelich |  |
 | coniugium, coniugiī n |
Verbindung |  |
 | coniugium, coniugiī n |
Vereinigung |  |
 | coniugium, coniugiī n |
Ehe |  |
 | coniugium, coniugiī n |
Heirat |  |
 | coniugium, coniugiī n |
Ehebund |  |
 | coniugium, coniugiī n |
Ehegemahl (Gemahlin) |  |
 | coniūnx, coniugis c (coniūx) |
Gatte (Gattin) |  |
 | coniūnx, coniugis c (coniūx) |
Ehepartner |  |
 | cōnūbium, cōnūbiī n (connūbium) |
Vermählung |  |
 | cōnūbium, cōnūbiī n (connūbium) |
Eheverbindung |  |
 | cōnūbium, cōnūbiī n (connūbium) |
Beischlaf |  |
 | cōnūbium, cōnūbiī n (connūbium) |
Ehe |  |
 | cōnūbium, cōnūbiī n (connūbium) |
Eherecht |  |
 | dēspondēre, dēspondeō, dēspondī, dēspōnsum |
verspreche (förmlich) |  |
 | dēspondēre, dēspondeō, dēspondī, dēspōnsum |
sage (förmlich) zu |  |
 | dēspondēre, dēspondeō, dēspondī, dēspōnsum |
verbürge |  |
 | dēspondēre, dēspondeō, dēspondī, dēspōnsum |
verlobe (als Braut) |  |
 | dēspondēre, dēspondeō, dēspondī, dēspōnsum |
gebe auf |  |
| | dīvortium faciō cum aliquā |
lasse mich scheiden von einer Frau | |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Wegscheide |  |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Flussscheide |  |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Wasserscheide |  |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Grenzscheide |  |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Scheidung |  |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Trennung |  |
 | dīvortium, dīvortiī n |
Ehescheidung |  |
 | dōs, dōtis f |
Mitgabe |  |
 | dōs, dōtis f |
Mitgift |  |
| | fīliam in mātrimōniō collocō |
verheirate meine Tochter | |
| | fīliam meam alicuī invītō dēspondeō |
dränge jdm. meine Tochter als Braut auf | |
| | fīliam nuptūm dō |
verheirate meine Tochter | |
 | flammeum, flammeī n |
Brautschleier |  |
 | flammeum, flammeī n |
Flammenveilchen |  |
 | flammeus, flammea, flammeum |
flammend |  |
 | flammeus, flammea, flammeum |
brennend |  |
 | flammeus, flammea, flammeum |
feurig |  |
 | flammeus, flammea, flammeum |
feuerrot, |  |
 | flammeus, flammea, flammeum |
leuchtend |  |
 | flammeus, flammea, flammeum |
glänzend |  |
| | haec cotīdiē virō nūbit |
diese (Dirne) heiratet alle Tage | |
| | in mātrimōnium dūcō |
führe (eine Frau) heim (in die Ehe) | |
| | in mātrimōnium dūcō |
heirate (eine Frau) | |
 | marīta, marītae f |
Ehefrau |  |
 | marīta, marītae f |
Gattin |  |
 | marītāre, marītō, marītāvī, marītātum |
verheirate |  |
 | marītāre, marītō, marītāvī, marītātum |
vermähle |  |
 | marītus, marīta, marītum |
ehelich |  |
 | marītus, marīta, marītum |
verehelicht |  |
 | marītus, marītī m |
Ehemann |  |
 | marītus, marītī m |
Gatte |  |
 | marītus, marītī m |
Bräutigam |  |
 | marītus, marītī m |
Freier |  |
| | mātrimōniō coniungō |
vermähle | |
| | mātrimōniō coniungō |
verheirate | |
 | mātrimōnium, mātrimōniī n |
Mutterschaft |  |
 | mātrimōnium, mātrimōniī n |
Ehe |  |
 | nūbilis, nūbile |
heiratsfähig |  |
 | nūbilis, nūbile |
mannbar |  |
 | nūbere, nūbō, nūpsī, nūptum |
verhülle mich |  |
 | nūbere, nūbō, nūpsī, nūptum (+ Dat.) |
vermähle mich (als Frau) |  |
 | nūbere, nūbō, nūpsī, nūptum (+ Dat.) |
heirate (einen Mann) |  |
 | nūpta, nūptae f |
Ehefrau |  |
 | nūpta, nūptae f |
Gattin |  |
 | nūptiae, nūptiārum f |
Hochzeit |  |
 | nūptiae, nūptiārum f |
Beischlaf |  |
 | nūptiālis, nūptiāle |
hochzeitlich |  |
 | nūptiālis, nūptiāle |
ehelich |  |
| | nūptiārum expers |
unverheiratet | |
 | nūptus, nūpta, nūptum |
verheiratet |  |
 | nūptus, nūpta, nūptum |
vermählt |  |
| | puppam Lāribus dēdicō |
heirate (weihe mein Spielzeug den Laren) | |
| | repudium remittō alicuī |
löse die Ehe mit jdm. auf | |
| | repudium renūntiō alicuī |
löse die Ehe mit jdm. auf | |
 | repudium, repudiī n |
Verstoßung |  |
 | repudium, repudiī n |
Auflösung |  |
 | repudium, repudiī n |
Trennung |  |
| | serviō Talassiō |
heirate | |
 | spondēre, spondeō, spopondī, spōnsum |
verlobe (eine Tochter) |  |
 | spōnsa, spōnsae f |
die Verlobte |  |
 | spōnsa, spōnsae f |
Braut |  |
 | spōnsālia, spōnsāliōrum n (spōnsālia, ûm n) |
Verlobung |  |
 | spōnsālia, spōnsāliōrum n (spōnsālia, ûm n) |
Verlöbnis |  |
 | spōnsālia, spōnsāliōrum n (spōnsālia, ûm n) |
Verlobungsschmaus |  |
 | spōnsālis, spōnsāle |
zur Verlobung gehörig |  |
 | spōnsus, spōnsī m |
Verlobter |  |
 | spōnsus, spōnsī m |
Bräutigam |  |
 | Talassiō, Talassiōnis m (Talassius, Talassiī m; Talassus, Talassī m) |
hoch das Brautpaar! |  |
 | ūnīus sexūs coniugium |
gleichgeschlechtliche Ehe |  |
 | uxor, uxōris f |
Ehefrau |  |
 | uxor, uxōris f |
Gattin |  |
 | uxor, uxōris f |
Gemahlin |  |
| | uxōrem dūcō |
führe (als Gattin) heim | |
| | uxōrem dūcō |
heirate (eine Frau) | |
 | uxōrius, uxōria, uxōrium |
die Ehefrau betreffend |  |
 | uxōrius, uxōria, uxōrium |
der Gattin gehörig |  |
 | uxōrius, uxōria, uxōrium |
der Gattin sklavisch ergeben |  |
| | vēlāmen nūptiāle |
Brautschleier | |