 | assistere, assistō, astitī (adsistere, adsistō, adstitī) |
stelle mich hin |  |
 | assistere, assistō, astitī (adsistere, adsistō, adstitī) |
stehe dabei |  |
 | circumsistere, circumsistō, circumstetī (circumstitī) |
stelle mich herum |  |
 | circumsistere, circumsistō, circumstetī (circumstitī) |
umringe |  |
 | condiciō, condiciōnis f |
Verhältnis |  |
 | condiciō, condiciōnis f |
Zustand |  |
 | cōnsistere, cōnsistō, cōnstitī |
stelle mich hin |  |
 | cōnsistere, cōnsistō, cōnstitī |
stelle mich auf |  |
 | cōnsistere, cōnsistō, cōnstitī |
mache Halt |  |
 | cōnstāns, cōnstantis |
stetig |  |
 | cōnstāns, cōnstantis |
beständig |  |
 | cōnstantia, cōnstantiae f |
Stetigkeit |  |
 | cōnstantia, cōnstantiae f |
Beständigkeit |  |
 | cōnstāre, cōnstō, cōnstitī, cōnstātūrus |
stehe fest |  |
 | cōnstāre, cōnstō, cōnstitī, cōnstātūrus |
bestehe (aus) |  |
 | dēsistere, dēsistō, dēstitī, dēstitum |
stehe ab von |  |
 | dēsistere, dēsistō, dēstitī, dēstitum |
lasse ab von |  |
 | exsistere, exsistō, exstitī |
trete hervor |  |
 | exsistere, exsistō, exstitī |
entstehe |  |
 | exsistere, exsistō, exstitī |
werde |  |
 | exstāre, exstō (extō), exstātūrus |
bestehe |  |
 | exstāre, exstō (extō), exstātūrus |
bin vorhanden |  |
| | fugam sistō |
bringe die Flucht zum Stehen | |
 | īnsistere, īnsistō, īnstitī |
stelle mich auf (an) etw. |  |
 | īnsistere, īnsistō, īnstitī |
bedränge |  |
 | īnsistere, īnsistō, īnstitī |
betreibe eifrig |  |
 | obsistere, obsistō, obstitī |
trete in den Weg |  |
 | obsistere, obsistō, obstitī |
widersetze mich |  |
 | praestāre, praestō, praestitī, praestitum (praestātum), praestātūrus |
übertreffe |  |
 | praestāre, praestō, praestitī, praestitum (praestātum), praestātūrus |
stehe voran |  |
 | resistere, resistō, restitī |
widersetze mich |  |
 | resistere, resistō, restitī |
bleibe stehen |  |
 | resistere, resistō, restitī |
stelle mich entgegen |  |
| | sanguis sistit |
das Blut stockt | |
 | sistere, sistō, stitī (stetī), statum |
bleibe stehen |  |
 | sistere, sistō, stitī (stetī), statum |
stelle mich (hin) |  |
 | sistere, sistō, stitī (stetī), statum |
halte an (tr.) |  |
 | sistere, sistō, stitī (stetī), statum |
bringe zum Stehen |  |
 | stabilīre, stabiliō stabilīvī, stabilītum |
erhalte aufrecht |  |
 | stabilīre, stabiliō stabilīvī, stabilītum |
befestige |  |
 | stabilis, stabile |
nicht wankend |  |
 | stabilis, stabile |
feststehend |  |
 | statiō, statiōnis f |
Stellung |  |
 | statiō, statiōnis f |
Standort |  |
 | statīvus, statīva, statīvum |
feststehend |  |
 | statīvus, statīva, statīvum |
stehend |  |
 | status, statūs m |
Zustand |  |
 | status, statūs m |
Stand |  |
 | stāre, stō, stetī, statum (stātūrus) |
befinde mich (stehend) |  |
 | stāre, stō, stetī, statum (stātūrus) |
stehe |  |
 | subsistere, subsistō, substitī |
stehe still |  |
 | subsistere, subsistō, substitī |
verweile |  |
 | subsistere, subsistō, substitī |
halte stand |  |
 | subsistere, subsistō, substitī |
halte aus |  |